Jolene (2008) watch online
Sinners and Saints (2010) online
Into the Abyss (2011) online

Ο πύργος των δαισποταίων ή Ζαντέ

Το σημαντικό αυτό κτίριο μικρή σχέση έχει σήμερα με αυτό που υπήρξε κάποτε. Σύμφωνα με πληροφορίες των σημερινών ιδιοκτητών που το κατέχουν από το 1911, είχε σχήμα σταυρού, προσανατολισμένο στα σημεία του ορίζοντα. Λόγω προβλημάτων άγνωστο πότε, αφαιρέθηκε το νοτιαίο τμήμα (μαρτυρία για αυτό είναι τα θεμέλια της τοιχοποιίας αυτού του τμήματος που βρέθηκε στις τελευταίες εργασίες συντήρησης). Το πλάτος του τοίχου στη βάση πλησιάζει τα δύο μέτρα ενώ στο δεύτερο όροφο είναι περίπου ένα μέτρο. Από το κτίριο έχει αφαιρεθεί ένας όροφος ο οποίος ήταν εσωτερικά ζωγραφισμένος, έγιναν οι πολεμίστρες του πόρτες και παράθυρα, τοποθετήθηκε εξωτερική σκάλα, και γκρεμίστηκαν κάποιοι θόλοι για πρακτικούς λόγους.

 Εκεί λειτούργησε για κάποια χρόνια το ελληνικό σχολείο (Σχολαρχείο). Πρώτα η κίνηση στο κτίριο γινόταν μόνο εσωτερικά με ξύλινες σκάλες και καταπακτές (καταρράκτες). Εκείνο που εντυπωσιάζει και μαρτυρεί την αίγλη και την ιστορία αυτού του πύργου είναι ο ξυλόγλυπτος δικέφαλος αετός που κοσμεί την οροφή της σάλας στο δεύτερο όροφο. Επίσης υπάρχουν κάποιες πολεμίστρες και αμπάρες στις πόρτες του ισογείου και πίσω από αυτές αισθάνεται κανείς ακόμα και σήμερα, πολιορκημένος.

Το πρώτο όνομα του πύργου απ’ ό,τι λέγεται, έχει σχέση με τη χρήση του από άρχοντες του Δεσποτάτου του Μωρέως και από τη διαμονή δεσποτών Βαλτεσινιωτών* και άλλων που έρχονταν στα μοναστήρια μας. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας και κατά την επανάσταση ο πύργος θα πρέπει να είχε χρήση δημοσίου κτιρίου για τους κατακτητές και την κυβέρνηση αργότερα. Ο Φωτάκος αναφέρει:

«Ο δε Ιμβραήμ θέλων να καταστρέψει τον τόπον, πρώτον μεν επρόσταξε να καύσουν το χωρίον Βαλτεσινίκον όλον… Άφησε δε άκαυτον τον πύργον των Δεσποταίων διότι ήτο γεμάτος γεννήματα εθνικά τα οποία επίτηδες άφηκε σώα δια να επέλθουν και να τα μεταφέρουν εις την Τριπολιτσάν».

 Το δεύτερο όνομα, σχετίζεται με την οικογένεια του Παπαγιαννόπουλου ή Ζαντέ που τον κατείχε για πολλά χρόνια.

 

 

 Από το Βαλτεσινίκο κατάγονταν τρεις επίσκοποι:

    1. Μακάριος επίσκοπος Κορώνης (1565)

    2. Μακάριος (Παπαγιαννόπουλος) επίσκοπος    Κορώνης (1750-1770)

    3. Αμβρόσιος επίσκοπος Δημητσάνης (1767-1798)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Απόσπασμα από το βιβλίο: «Βαλτεσινίκο: Ο τόπος μας».

Χρήστος Ι. Παπαδημητρακόπουλος. Αθήνα 2004/ 206 σελ.

Εκδόσεις Σαΐτη (χορηγία Συλλόγου Βαλτεσινιωτών «Η Κοίμηση της Θεοτόκου»)

 

Φωτογραφία. Κώστας Παπαδημητρακόπουλος

Joomla Template - by Joomlage.com